Bijzaken (1)

Wie denkt dat bijzonderbio.nl het resultaat is van wekenlang tot diep in de nacht met opgestroopte mouwen brainstormen moeten we teleurstellen. Het hele ontwerp is op een zaterdagmiddag binnen vijf minuten op een stuk papier gekrabbeld, en nog geen tien minuten later hadden we de schets van iets dat werkt. Simpel en effectief.

Eigenlijk was het niet eens de bedoeling om er iets mee te doen. Ons metier is het ontwerpen van commerciële projecten, bijvoorbeeld om iets te verkopen of om iets te promoten. En in dat ontwerpen zijn we, al zeggen we het zelf, best goed. We hebben al aardig wat leuke dingen gedaan, en er liggen letterlijk tientallen schetsen van projecten die we ooit nog een keer willen gaan doen.

Het is werk dat vraagt om een creatieve inslag, en misschien nog meer om een wat verknipte geest. Een beetje adrem kunnen zijn, en meteen weten of iets levensvatbaar is of niet. Water verkoop je niet in de woestijn maar aan de rand daarvan. En niches moet je nooit zoeken, je moet ze zien.

De aantallen bijen, vlinders en andere insecten in ons land nemen af. En snel ook. Zoiets lazen we vlak voor we met bijzonderbio.nl op de proppen kwamen op nu.nl. Oké. Jammer. Maar wat kunnen wij er aan doen? En twee muisklikken verder ben je alweer vergeten dat er aan de basis van de natuurlijke kringloop iets aan het instorten is.

Mooi weer, en zaterdag. Even buiten zitten met een biertje. Er staan hier wat plantenbakken die zijn ingezaaid met een bloemenmengseltje dat speciaal voor bijen is. Plantenbakken vol met een soort veredeld onkruid dat goed is opgekomen. Veel paars, veel geel en een beetje wit. Eén van de hondjes is bezig om aan de randen het groen weg te knagen. Zeker last van zijn maag, dan doen ze dat wel vaker.

Precies bovenaan de stengel waar het hondje aan trekt zit een mooie dikke hommel op de bloem en ondanks het heen en weer zwiepen van de bloem zit hij er onverstoorbaar bovenop. Even later geeft hij het toch op en vliegt naar een andere bloem. Een beetje geagiteerd lijkt het wel.

Kijkend naar de plantenbakken valt het me op dat er wel een stuk of acht, negen hommels te zien zijn. En een kleine wesp, die ik twee iets later toch maar omdoop tot zweefvlieg. Bijzonder. Het is me niet eerder opgevallen dat er in die plantenbakken zoveel gaande is. En als er hier al een stuk of tien hommels zitten op vier plantenbakken die samen nog niet eens een vierkante meter groot zijn dan zal het met de bijen wel meevallen.

Nog geen halve seconde later herinner ik me dat er in het artikel op nu.nl een aantal oorzaken voor de terugloop van de aantallen bijen en vlinders werden gegeven. Eén daarvan: een gebrek aan biotoop. En hoe klein ook: vier plantenbakken zijn wel een stukje biotoop. Ik heb het nagemeten, en met vier bakken van 80 bij 15 centimeter is het een stukje grond van 0,48 vierkante meter.

Cijfertjes. Ik heb er iets mee. Als op 0,48 vierkante meter al 11 hommels en drie zweefvliegen een plek vinden (ik heb ze toch maar even precies geteld) dan zijn dat 229.000 hommels en 30.000 zweefvliegen per hectare. En er passen 83.333 plantenbakken op een hectare, die je weer in kan zaaien met ergens rond de 22.000 zakjes zaad van het bloemenmengsel.

Geloof het of niet, maar zo gaan cijfertjes al gauw rond in mijn hoofd. En terwijl ik bedenk dat 229.000 hommels samen 1.374.000 pootjes hebben (ik weet het, sommige cijfertjes zijn compleet overbodig) zie ik in dat die vier plantenbakken als mini-leefgebiedje iets goeds doen.

Wordt vervolgd…