Bioradar

Er zal niemand zijn die ontkent dat de natuur een helpende hand nodig heeft. We hebben in nauwelijks meer dan honderd jaar een beetje een rommeltje gemaakt van deze planeet, en dat we van alles moeten gaan herstellen is niet veel meer dan voortschrijdend inzicht.

Achttien miljoen mensen, achttien miljoen meningen. Hoe we het milieu moeten gaan steunen weten we allemaal zelf het best. We winden ons op over dierenleed, of komen massaal in aktie als er ergens iets te helpen valt. In de kern is elke Nederlander sociaal. Maar het milieu? Dat is toch andere koek. We zien en erkennen de noodzaak tot verandering, maar het hoe is de grote vraag.

De overheid bedoelt wat ze doet waarschijnlijk goed. Maar of ze op de goede weg zitten? Ik durf het te betwijfelen. Op Ameland hebben boeren vrijwillig 40% van hun koeien weggedaan om mee te helpen de uitstoot van stikstof te reduceren. Het resultaat: er wordt niet minder stikstof gemeten. Integendeel zelfs.

Ameland is daarmee op zijn minst interessant in die zin dat het de vraag oproept of de mogelijkheid tot de reductie van stikstof wel in de juiste hoek wordt gezocht. Stel nu eens dat je overal de veestapel met 40% inkrimpt en dezelfde resultaten ziet als op Ameland? Dat zou betekenen dat je nu een heleboel tijd en geld investeert in iets dat niet de resultaten gaat geven die je wilt zien.

Het geld is in dat geval bijzaak. Zonde, dat wel, maar geld is vervangbaar. De eventueel verloren tijd niet. Als je naar 2050 kijkt als het jaar waarin je een zeker resultaat wilt hebben behaald dan is 27 jaar geen tijdsbestek waarvan je vier tot zeven jaar kunt verknoeien. Het is een beetje als op de beurs. Als je van je portefeuille tien procent verliest moet je met de resterende 90% al meer dan elf procent winst maken om weer op je originele honderd procent uit te komen. Dus tijd verliezen kan en mag niet.

Zijn er oplossingen om sneller te onderzoeken wat wel en wat niet goed werkt? Natuurlijk. Je zou om te beginnen eens de focus kunnen verleggen van de boeren naar de rest van Nederland. Niet om de boeren te ontzien of vrij te stellen van aanpassingen, maar puur en alleen om te bekijken waar men stikstof uitstoot en of er een reductie mogelijk is.

De politiek kijkt vanuit een politiek standpunt naar zaken. Daarbij gaat het naast resultaat vaak ook voor een stevig deel om wat de achterban er van denkt. Of een stemming zetels kost, en aan wie je nog een wederdienst kunt vragen of van wie je nog iets tegoed hebt. Het is niet voor niets politiek. Los van wat je er verder van denkt is de  politiek dus altijd gebonden aan hetgeen waar je als politicus zelf voor staat en wat de koers van je partij is.

Als u banketbakker bent weet u exact wat er rond uw beroep en vakgebied ten bate van het milieu beter zou kunnen, en wie in de plantsoenendienst werkt weet wat er waar lekker groeit en bloeit. Elk beroep heeft een eigen kijk op het milieu, maar vooral ook een eigen stukje kennis omtrent hetgeen er goed gaat, slecht gaat en beter kan. DE banketbakker, de slager en de man van de plantsoenendienst samen vormen zo een enorme database. En waar de politiek drijft op dossiers en onderzoeken door goedbetaalde bureaus is de kennis van de gewone man en vrouw afkomstig uit de praktijk.

Als je daar over nadenkt is het misschien wel een idee om eens te kijken hoe je al die lokale kennis kunt inzetten om een wat beter beeld van de situatie in heel Nederland te krijgen. Als hier de hommel het lekker doet en in Breda is er geen hommel te bekennen dan is er in Breda dus iets niet goed voor de hommel.

Kun je al die kennis aanboren?

Ja, en nog redelijk eenvoudig ook.

Digitaal kan er van alles. Dus ook de verzameling van data. Stel nu eens dat je wilt weten waar een bepaald soort vlinder gespot is, of waar de neerslag van stikstof zorgt voor vervelende problemen. Dan kan je een poll online zetten en zo een beetje een beeld krijgen van het grotere geheel.

Maar nog mooier is het als je een constant geüpdatete database hebt van een enorm aantal gegevens. Een vlindertelling in januari zal niet veel resultaat geven, maar als je normaal in juni een vlindersoort tien keer ziet en komend jaar wel vijftien keer dan heb je naarmate de tijd verstrijkt een goed beeld van aantallen.

Technisch stelt het aanleggen van een database waar mensen gegevens in kunnen voeren niet heel erg veel voor. Lang leve de techneuten van de IT. En de vragen die je stelt kun je uitbreiden tot in het oneindige. En dan kan je misschien aan de hand van de gegevens die de gewone man en vrouw invoeren ontdekken wat er wel en wat er niet helpt in bijvoorbeeld de strijd tegen stikstof.

Immers: als de boeren op Ameland 40% van hun koeien hebben weggedaan en er is geen reductie van stikstof dan weet je nog niks. Maar wat als er in dezelfde periode een brouwerijtje bijgekomen was op het eiland? Ook dat zegt nog niets. Maar als elders in Nederland niemand koeien wegdoet en het blijkt dat ergens de afzet van stikstof toeneemt nadat er lokaal een brouwerijtje is bijgekomen heb je al een eerste indicatie.

Soorten tellen, bedrijvigheid tellen, het verkeer, het weer: alles wat invloed kan hebben moet je in beeld zien te krijgen.

Onze oplossing?

bioradar.nl

Nu nog niet in de lucht en ook de komende tijd nog niet. Maar we gaan er wel mee aan de slag. Wachten op de politiek werkt niet als je tijd verliest, en daarnaast kun je met een goede database veel beter sturen op resultaat.

We komen ook hier nog uitgebreid op terug.